Kanał wideo
Pięć programów, jeden kanał
Kanał wideo Świata Bioniki nie będzie jednym strumieniem przypadkowych filmów. Od początku planujemy go jako pięć osobnych serii, z których każda odpowiada na inne pytanie i jest adresowana do kogoś innego. Ktoś szuka konkretnej informacji o komponencie. Ktoś inny chce zobaczyć, że da się wrócić do normalnego życia. Jeszcze ktoś dopiero czeka na zabieg i nie wie, co go czeka za tydzień.
Poniżej opisuję każdy z programów. Terminy przy nazwach są takie same jak na stronie głównej i traktuję je poważnie, dlatego są ostrożne.
Proteza w Realu
Testuję komponenty protetyczne w warunkach, w jakich sam ich używam. Nie w laboratorium, nie na bieżni z czujnikami, tylko na schodach w bloku, na mokrym bruku, przy wsiadaniu do samochodu i przy dziesiątej godzinie na nogach.
Robię to z prostego powodu. Materiały producentów pokazują, jak komponent zachowuje się wtedy, gdy wszystko idzie dobrze. Człowiek po amputacji potrzebuje wiedzieć, co się dzieje, kiedy idzie źle. Jak proteza reaguje na potknięcie. Ile trwa nauka nowego trybu. Czy po miesiącu nadal chce się jej używać.
Sam mam amputację na poziomie uda i na co dzień chodzę w kolanie sterowanym mikroprocesorem. To nie jest neutralna pozycja obserwatora i nie udaję, że jest. Mam swoje przyzwyczajenia i swoją wagę ciała, a to zmienia odczucia. Dlatego w każdym odcinku mówię, z jakiego punktu patrzę, żeby widz mógł to sobie przeliczyć na siebie.
Ważne zastrzeżenie, które powtarzam w każdym materiale. To są testy użytkownika, nie badania kliniczne i nie analiza chodu. Nie mierzę momentów obrotowych ani zużycia energii. Opowiadam, jak się tego używa.
O czym będzie
- kolana i stopy protetyczne w codziennym użyciu, przez dłuższy czas
- leje i wkładki, czyli to, od czego zaczyna się każdy dzień
- osprzęt do sportu i aktywności, z opisem, w jakich warunkach go sprawdzałem
- rzeczy, które zawiodły, bo o nich też trzeba mówić
Niezależność
Nie przyjmuję wynagrodzenia od producentów ani dystrybutorów za materiały w tym programie. Jeśli komponent trafia do mnie w formie użyczenia do testu, mówię o tym wprost na początku odcinka. Ocena nie jest przedmiotem ustaleń z nikim.
Ludzie Bioniki
Rozmowy z osobami po amputacji. Bez podniosłej muzyki i bez opowieści o pokonywaniu przeciwności losu.
Jestem po amputacji na tyle długo, żeby wiedzieć, jak działa ta konkretna narracja. Człowiek dwa tygodnie po zabiegu ogląda film o kimś, kto biega maratony, i zamiast motywacji dostaje poczucie, że jest gorszy. Nie o to nam chodzi. Interesuje mnie to, co jest pomiędzy. Pierwszy raz w sklepie. Rozmowa z pracodawcą. Moment, w którym przestaje się patrzeć, czy ktoś patrzy.
Rozmówcy będą różni. Ktoś wrócił do pracy fizycznej, ktoś inny nie wrócił i ułożył sobie życie inaczej. Ktoś jest zadowolony ze swojej protezy, a ktoś jej nie znosi. Wszystkie te historie są prawdziwe i wszystkie są potrzebne.
Nie namawiamy nikogo do niczego. Jeśli po obejrzeniu odcinka ktoś pomyśli, że u niego to wyglądało inaczej, to jest w porządku. U każdego wygląda inaczej.
O czym będzie
- pierwsze miesiące, opowiedziane bez retuszu
- powrót do pracy, do prowadzenia auta, do bycia rodzicem
- rodzina i bliscy, czyli strona, o której najczęściej się zapomina
- to, czego nikt nie powiedział wcześniej, a powinien
Zaproszenie
Jeśli chcesz opowiedzieć swoją historię, napisz. Nie musisz mieć nic do udowodnienia.
Napisz do nasKrok po Kroku
Pięć modułów prowadzących przez cały proces, od decyzji o zabiegu do momentu, w którym proteza przestaje być tematem dnia.
To jest program dla ludzi, którzy dopiero wchodzą w tę drogę, i dla ich bliskich. Kolejność ma znaczenie, bo w pierwszych tygodniach po amputacji nikt nie potrzebuje wykładu o rodzajach kolan. Potrzebuje wiedzieć, co się dzieje z jego nogą w tym tygodniu i co będzie za miesiąc.
Moduły układają się tak: okres okołooperacyjny, formowanie kikuta i pierwsza proteza, nauka chodzenia, formalności i finansowanie, powrót do samodzielności. Każdy z nich to kilka krótkich odcinków, a nie jedno długie nagranie.
Materiały będą spójne z tekstami w dziale Życie po amputacji, tak żeby dało się przeskakiwać między czytaniem a oglądaniem, zależnie od tego, na co ktoś ma siłę.
O czym będzie
- co realnie dzieje się w kolejnych tygodniach po zabiegu, tydzień po tygodniu
- z kim rozmawiać i o co pytać, żeby nie tracić czasu
- ścieżka formalna w Polsce, od orzeczenia po zlecenie i dofinansowanie
- najczęstsze błędy pierwszych miesięcy, popełnione też przeze mnie
Zastrzeżenie
Materiały mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem, protetykiem ani fizjoterapeutą. Każdy przypadek jest inny.
Mapa Polskiej Protetyki
Szesnaście województw i próba odpowiedzi na pytanie, które pada najczęściej: gdzie zrobić protezę.
Jak to działa. Po oficjalnej premierze portalu rozsyłam do pracowni zaproszenia do udziału w programie. Listę układam na podstawie rekomendacji osób po amputacji, znajomych ze środowiska i dystrybutorów komponentów, którzy najlepiej wiedzą, gdzie realnie trafia sprzęt. Udział jest dobrowolny i zależy wyłącznie od decyzji pracowni.
Dojazd i realizację finansuje fundacja. Pracownia nie płaci za udział, nie ma wpływu na montaż i nie zatwierdza materiału przed publikacją. To nie jest reklama.
Do czasu rozesłania zaproszeń nie wymieniamy żadnych nazw, bo nikt jeszcze niczego nie potwierdził, a wpisanie kogoś na listę bez jego zgody byłoby nieuczciwe.
Co pokażemy na miejscu: jak wygląda pracownia od środka, jak przebiega pobranie miary, ile realnie trwa wykonanie leja, jakie komponenty są dostępne i jak wygląda serwis, kiedy coś się zepsuje w piątek po południu.
O czym będzie
- pracownie w kolejnych województwach, po jednej lub kilku na region
- rozmowy z protetykami o tym, co jest możliwe w ramach refundacji, a co nie
- realne terminy, realne koszty, bez zaokrągleń w stronę optymizmu
- o co warto zapytać przed podjęciem decyzji, żeby porównać oferty na tych samych danych
Bionika jutra
Relacje z targów, konferencji i spotkań branżowych. Technologie, o których w Polsce mówi się dopiero wtedy, gdy trafiają do sprzedaży, a warto wiedzieć o nich wcześniej.
Ten program ma najbardziej luźny kalendarz, bo zależy od terminów wydarzeń, a nie od nas. Kiedy pojawia się coś istotnego, jedziemy i nagrywamy. Kiedy nie ma nic, nie nagrywamy na siłę.
Interesuje nas jedno pytanie: co z tego rzeczywiście trafi do polskiego pacjenta i kiedy. Prototyp z uniwersytetu wygląda efektownie na filmie i bywa, że przez dziesięć lat nie wychodzi z laboratorium. Będziemy o tym mówić uczciwie, także wtedy, gdy odpowiedź brzmi „prawdopodobnie nigdy”.
O czym będzie
- nowe komponenty i systemy sterowania, pokazane bez marketingowego opakowania
- rozwiązania, które są już dostępne w Europie, a w Polsce jeszcze nie
- rozmowy z konstruktorami i badaczami
- odróżnianie tego, co działa, od tego, co dobrze wygląda w prezentacji
Skąd taki podział
Te pięć programów nie powstało przy stole w trakcie planowania. Powstało z pytań, które dostaję od lat, odkąd ludzie zorientowali się, że można mnie zapytać.
Jedne pytania są techniczne i dotyczą sprzętu. Drugie są o to, czy będzie normalnie. Trzecie zadają rodzice i partnerzy, nie sami zainteresowani. Czwarte sprowadzają się do tego, gdzie jechać. Piąte zadają ci, którzy już wiedzą wszystko o swojej protezie i chcą wiedzieć, co będzie za pięć lat.
Trudno odpowiedzieć na wszystkie w jednym formacie. Stąd pięć osobnych.